★★OnKimHolic™★★온유&낌누나

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์อัพบล๊อกซะที หลังจากที่สะสางงานเสร็จ วันนี้ช่างอารมณ์ดีมากมาย พรีเซ็นงานที่เครียดหนักหนาเพราะเมื่อวานไม่ยอมเตรียมตัว ก็ดันไม่ต้องพูดแต่กลับได้ A- มา ทั้งที่กลุ่มอื่นไม่ได้กัน 555+ เพราะคนทำรายงานดีนี่เอง พรีเซ็นเลยไม่ใช่ประเด็น (ชมตัวเองซะงั้น ขำๆน่า ^0^;) พอกลับมาบ้านก็แปลงคลิป ตัดเพลง LOVE ที่ชายนี่ร้องได้ซะงั้น ทั้งที่พยายามมาหลายครั้งจนล้มเลิกความตั้งใจไปแล้ว ในที่สุดก็สำเร็จ 5555 

เริ่มเลยดีกว่า เดี๋ยวจะลืม...................

วันนี้เป็นวันที่ต้องไปดูมินิคอนฯน้องตอนเย็น เลยไปเรียนตอนเช้าที่มหาลัยก่อน จริงๆอยากโดดมากมายอะ แต่เพราะว่าวิชานี้เป็นวิชาของเมเจอร์แอคเค้า เลยไม่กล้าโดด บวกกับกลัวเพื่อนดุด้วยงะ -*- สรุปว่าไม่โดด ระหว่างเรียนก็ตื่นเต้นว่าจะได้ไปดูคอนน้องแล้ว เพราะไม่เคยดูน้องเพริฟเลย เลยตื่นเต้นมากกกกกกกกกกก ไม่เป็นอันเรียนเลยทีเดียว เรียนไปได้ซักพัก น่าจะประมาณเก้าครึ่งมั้ง เจ๊โอที่รักส่งเมจเสจมาทำลายสมาธิโดยเนื้อความมีอยู่ว่า "น้องซาวน์เช็คแล้วอะค่ะ น่ารักมากอะค่ะ" เท่านั้นหละ อิกิ้มถอนหายใจอย่างแรงและดัง จนขี้มูกเกือบกระเด็นออกมา นอยด์ค่ะคุณขา นอยด์มากถึงมากที่สุด นั่งถอนหายใจอยู่นั่นแหละ (เหมือนหวูดรถไฟอะ) แอบได้ยินเพื่อนสนิทบอกว่า "สงสารกิ้มมันหวะ....." แล้วอะไรต่อไม่รู้เพราะหูดับแล้วตอนนั้น ไม่ได้ยินอะไรเพราะนอยด์มาก จากนั้นเจ๊ก็คอยสปอยด์ตลอดเวลาอะ (สงสารกิ้มบ้างเถอะเจ๊ขา) โชคดีวันนั้นอาจารย์ให้พักครึ่ง (ปกติไม่ได้พักหรอก) เพราะเรียนติดกันสามชั่วโมง เลยรีบแจ้นโทรหาพี่วี ได้ความว่าพี่ก็มาไม่ทัน และมีประเด็นมากมาย อะนอยด์กันไป  จบตรงนี้กิ้มเลยตั้งหน้าตั้งตาทวนอังกอร์น้อง(เพราะไม่มีสมาธิเรียนจริง) จนเลิกเรียน เพื่อนก็แสนจะดี รีบขับรถมาส่งที่สุรศักดิ์ กิ้มเลยขึ้น BTS ไปหาพี่วีที่ฟูจิ เซ็นฯเวิลด์ เจ๊แอบดอดไปดูหนังคนเดียวซะงั้น ก่อนไปเลยนัดเจอน้องใหม่ที่ BTS Siam (น้องใหม่ในโรงงานเต้าหู้) แล้วเดินไปเจอพี่วีพร้อมกัน

....ถึงฟูจิ เจอพี่วี พี่พี และคีย์ไทม์ ซึ่งตอนแรกไม่รู้จักชื่อ พี่ๆกินเสร็จพอดี ออกมาจากฟูจิ พี่ๆก็ตกลงว่าจะไปไหนกัน สรุปได้ว่าไปรอน้องที่ล็อบบี้เซ็นทารา ก็เลยตามไปนั่งรอด้วยคน นั่งไปก็คุยกันไป (กิ้มไม่ได้คุยกับเค้าหรอก ก็นั่งเงียบตามประสา) จริงๆเพราะเกร็งพี่พีมากด้วยแหละ ไม่รู้ว่าพี่พีเป็นคนยังไง เลยไม่กล้าเฮฮาใส่ แต่สักพักนึงก็กลั้นใจถามบางอย่างที่อยากรู้กับพี่เค้าไป พี่พี่ก็น่ารักนะ เป็นกันเองอะ ทำให้กิ้มกล้าที่จะคุยกับพี่เค้ามากขึ้นนิดนึง การ์ดโรงแรมก็เดิมไปเดินมา แล้วพี่พีก็คุยกับพี่คนนึงชื่อไรไม่รู้ เกี่ยวกับน้อง......คุยเสร็จก็นั่งรอต่อไป ช่วงนี้ทุกคนกำลังจะหลับ คีย์ไทม์หลับไปแล้วววววววว  พี่วีดูเพลียๆ คงเหนื่อยอะ เพราะไม่สบายด้วยเหลือ เหลือแต่พี่พีที่ดูมีสติที่สุด คอยดูน้อง ดูการ์ดตลอด...........

ซักพัก เจ๊ก็โทรมาจะมาหาที่เซ็นทารา แล้วก็มาพร้อมน้องก๊ฟ กับคิบีม แล้วก็รอนั่งกันต่อไป จนเจ๊หิวเครปเลยจิกคิบีมเดินไป MBK พร้อมกับไปซื้อเทปกล้องวีดีโอด้วย............รอต่อไป..........

การเช็คข่าวของพี่วีและพี่พีก็เริ่มขึ้น รู้สึกว่า พี่กิ๊กพี่กิ๊ฟจะสแตนบายน์อยู่ที่หน้าห้องบิ้ว อะ แบร์ ที่น้องจะไปทำเลยบอกให้พวกเราตามไปหาที่นั่นเพราะยังไงน้องก็ต้องไปห้องนั้นชัวร์ ดีกว่านั่งรอเพราะไม่รู้ว่าน้องจะไปขึ้นรถชั้นไหน พี่ๆเลยตัดสินใจเดินไปที่เซ็นฯชิดลม...........ระหว่างเดิมพี่วีกับคีย์ไทม์ลูกสาวคนใหม่ก็จับมือกันเดินกระหนุงกระหนิง ไม่ได้สนใจเลยว่ากิ้มเดินหัวเราะกับยัยกิ๊ฟอยู่ข้างหลัง ส่วนพี่พีก็เดินเร็วมากกกกกก ขนาดชีใส่ส้นสูงนะ ยังเดินเร็วกว่ากิ้มที่ใส่ส้นเตี้ยอีกอะ นับถือจริงๆ

...........ถึงเซ็นฯชิด ก็บึ่งขึ้นชั้นเจ็ดหน้าห้องบิ้ว อะ แบร์ทันที เจอพี่กิ๊ก พี่กิ๊ฟ และคนอีกมากมาย พี่ๆเลยจัดแจงหาที่ให้คีย์ไทม์ จะได้ซูมน้องคีย์ได้ชัดๆ เนื่องจากคีย์ไทม์ต้องถ่ายวีดีโอ เลยฝากกระเป๋าซึ่งมีกล้องอันชัดโฮกไว้กับพี่พี เห็นแล้วสงสารพี่พีอะ ส้นสูงอีก เลยรับอาสาถือให้โดยไม่ได้รู้เล๊ยยยย ว่ากระเป๋ามันหนักมหาศาลอะ สุดยอดแห่งความหนักจริงๆ คีย์ไทม์เห็นกิ้มถือก็หันมาประมาณว่ามันหนัก ไม่ต้องถือให้ก็ได้ หรืออาจจะกลัวกล้องเจ๊งก็ได้มั้ง ฟังเกาไม่ออก แต่ก็ถือให้อะ แอบคิดในใจ แม่งคีย์ไทม์สุดยอดอะ โคดจะถึก สะพายกระเป๋าหนักขนาดนี้ทั้งที่ตัวเองก็ไม่ได้ใหญ่ (น่าจะผอมกว่ากิ้มอีกมั้ง ตัวใกล้ๆกัน) สุดยอดดดดดดดด ทั้งหมดทั้งมวลมันเรียกว่าความสุขอะ มันคือความสุขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขขข

พักใหญ่เสียงกรี๊สหน้าลิฟท์ บอกสัญญาณว่าน้องมาถึงแล้ว เทานั้นหละ ทุกคนยกกล้องขึ้นมา.........ตายห่ากูเตี้ยด้วยไง มองไม่เห็น เลยพยายามวิ่งพล่านหารูให้จั๊กแร้ใครก็ได้ วิ่งไปวิ่งมาก เหลือบไปเห็นทางเข้าสื่อมวลชน 555 ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น เลยได้ทีแทรกตัวอันบางเฉียบเข้าไป โอ๊ยยยยยยยยยยย เห็นค่ะคุณขา เห็นทุกคน ยกเล้นเมนตัวเอง จินกิเดินหันหลังให้ซะงั้นเลย แต่วินาทีนั้นไม่สนใครทั้งสิน เพราะคีย์เด่นม๊ากกกกกค่ะ คีย์วิ่งมาก สวยมาก มากที่สุด มากกว่าตอนที่เจองานปฏิทิน หรือ ไฮทัช คีย์สวยมากกกกกกก....โอ้..........แม่เจ้า นั่นผู้ชายใช่มั้ย (พอที กลับมาๆ) สรุปว่าหล่อทุกคนที่เห็น ยกเว้นอนไม่เห็นหน้า แต่ทรงผมหล่อกินขาด พ่อเทพบุตรทั้งห้าเอ๊ย ยิ้มกันปากฉีกอะ แต่คีย์สวยมากจริงๆนะ (ยังไม่จบ)

น้องเข้าห้องไปละ ที่เหลือเป็น idle time ไม่มีไรจะทำ เลยลงไปข้างล่างกับเจ๊ บีม กิ๊ฟ และน้องใหม่ ไปเซอเวย์ที่ทางก่อน......ดูที่ทางเสร็จก็ไม่มีไรต้องกังวลเพราะไม่ว่ายืนตรงไหนของโซนก็ชัดและใกล้ เลยขอตัวไปห้องน้ำกับน้องใหม่ ไปๆมาๆ ก็พาตัวเองกับน้องใหม่มาอยู่หน้าห้องบิ้ว อะ แบร์ตามเดิม รอน้องเดินกลับ

รอนานมากค่ะขอบอก น้องกินข้าวและเปลี่ยนชุดเรียบร้อบก่อนออกจากห้องเพื่อจะลงมาที่ลานคอนฯเลย รอนานมากจนจะถอดใจ เพราะปวดฉี่ด้วย แต่เพราะแรงยุของเจ๊ เลยรอต่อไป......เสียงกรี๊สบ้าบอมาเป็นระยะ แต่น้องไม่ออกมาซะที วันหลังช่วยกรี๊สทีเดียวตอนน้องออกได้มะ แม่งกูตกใจหลายรอบนะ ต้องตั้งต้องเปิดๆปิดๆอีก เปลืองแบต ทุ่มกว่าได้แล้วหละ(ถ้าจำไม่ผิด) นานมากพอที่น้องมีแววจะออกมาละ เพราะจริงๆคอนเริ่มทุ่มนึง เสียงกรี๊สบ้าบอเริ่มถี่ขึ้นเหมือน้องเดินมาที่ประตูบ่อยครั้ง เลยตั้งกล้องไว้.........ในที่สุดน้องๆก็เดินออกมา พร้อมชุดขึ้นคอนฯ หน้า ผม เรีบยร้อย หล่อโฮก พอดีได้อยู่หน้าสุดติดรั้วเลยถ่ายคลิปมาให้ดูกัน

http://www.youtube.com/watch?v=b52z_whEsDo

พอน้องเดินเข้าลิฟท์ไป ทุกคนก็กรูกันลงไปที่ลานคอนฯ รวมทั้งกิ้มด้วย อยากจะบอกว่ายังไม่ได้ฉี่เลยยยยยยยย แต่ช่างมันเหอะ คุ้มมากที่ได้มองน้องใกล้ๆ น่ารักมากทุกคน แทม คีย์เล่นกับกล้องที่ทีมงานถ่าย จงยิ้มให้กล้องแฟนคลับตลอด อนก็สะพานเป้ในชุดคอนโบว์แดงน่ารักม๊ากกกกกกกกก ส่วนโฮก็เหมือนเดิม สะพายเป้ข้างเดียว เดินแมนๆคุมหลัง เพื่อเป็นหัวหน้าทีมตลอดเวลา

จบพาทนี้ไว้เท่านี้นะคะ รู้สึกว่ากิ้มร่ายความทรงจำของตัวเองได้ละเอียดเกินไปแล้ว คงไม่อยากจะอ่านกันแล้วหละซิ พักก่อน.... เหนื่อยกับตัวเอง